تاریخچه

الگوی این مجموعه تجاری، shopping center های بیرون شهرهای امریکا است که (به گفته دیبا) آنها خودشان از کانسپت بازارهای ایرانی الهام گرفته اند، یعنی بازارهای درون گرا. در مورد این بازار نیازی نیست فروشگاه ها از بیرون دید داشته باشند. کسی که به آنجا مراجعه می کند، می داند در داخل چه چیزی وجود دارد.
در این طرح تغییراتی در نما به وجود آمده است. آجرکاری نما دستخوش تغییر شده است. همچنین فرم پنجره ها نیز تغییر کرده است. در واقع طبقه اول و دوم از الگوهای واحدی پیروی می کردند. پنجره ها به شکل مریع بودند، و در همکف شکل طاقی ها به صورت مریع های پخ درآمده بود.
در حالی که پس از تغییرات در نما، طبقه همکف و اول به یک شکل درآمده، طاقی های قوسی و دایره ای بزرگی مرتب تکرار شده و پنجره های طبقه دوم هم یه صورت مستطیل درآمده، تعدادشان هم بیشتر شده است.
همه این موارد به همراه دید از بیرون فروشگاه ها، نمای بیرونی این مجموعه تجاری را خیلی شلوغ کرده. همچنین نورگیرها در طرح دیبا به صورت نیم دایره ای بودند که به جای آنها نوگیرهای مخروطی نصب شده است. در واقع نمای بیرونی این مجموعه، نمای کامران دیبا نیست، ضمن این که سه فروشگاه ها که در کنار مجموعه ساخته شده، در طرح کامران دیبا، به عنوان محوطه خالی در نظر گرفته شده بود. با این وجود کانسپت اصلی که همان shopping center است، به همان صورت باقی مانده است.
از نظر کامران دیبا. این پروژه موفق بوده چون شرط اصلی موفقیت، طراحی آن پروژه نیست بلکه در برنامه ریزی ای است که باید به ثمر برسد. گو اینکه در فاصله کمی از آنجا ظاهرا یک shopping center دیگر هم بوده که طراح آن امریکایی بوده، اما اکنون از بین رفته است.